28 Ocak 2009 Çarşamba

yürümek



biriyle beraber yürümek keyiflidir...hele sessiz durabildiğiniz biriyse tadından yenmez...boşluklar yoktur...içi doldurulacak sessizlikler çok anlamsız gelmez size...hiçbirşey yerinde durmaz...herşey değişir...görüntüler....zaman...gelip geçen insanlar...belki her adımda siz....

yanınızdakini tanımak kolaydır biraz daha...soru sormak...gülümsemek...hatta gözlerine bakmak...herşey daha kolaydır...aslında hiçbiryere gitmezsiniz...adım atıyor olsanız bile...

yüzüne bakmak zorunda değilsinizdir...gözlerinizi kaçırmak zorunda da dolayısıyla...başınızı çevirme mesefededir ama mecburdunuzdur başınızı ona çevirmeye...gözünüzün önünde bir çift göz yoktur...


dikkatinizi dağıtan çok şey vardır, ama dikkatinizi yanınızda olana vermek bir seçim haline gelir...

yanınızdakinin, kim olduğunun önemli yok aslında...sevgili,dost, arkadaş, aile...ama birlikte yürümeye değer biriyse ohh ne ala..

mesela zaman şöyle olsun...akşam üstü...hava kararmamış henüz...henüz dükkanlar ışıklarını yakmamış...siz yürümeyi sonlandırdığınızda farkedersiniz belki saatin geç olduğunu...

dedim ya, biriyle beraber yürümektir keyif veren...tek başıma yürümenin neşe verdiğini görmedim hiç...ama sevdiğiniz biriyle yürüken kahkaha atmak kolaydır...neşeli olmak...kimseyi umursamanzsınız...daha bi güçlüsünüzdür...

yanınızdan gelip geçenler daha da bi eğlenceli gelir size... görüntüler...belki 100.kez gördüğünüz manzara birden anlamını bulur...bi yorum yapmak istediğinizde bunu dinleyen biri vardır yanınızda...

yürümek birlikte, beraber, neydi şu kelime...yol arkadaşım...

rüyamda biriyle yürüyordum...hiç tanımadığım...ama tanımak istediğim...gülümsüyordu...uyandım...bi sürü kelime geldi aklıma...yazdım...

iyi geceler tekrar...

şimdi aklıma kuzenimle İstanbul'da, çakır keyif biraz, yaptığımız çok ta çakır olmayan akşam yürüyüşü geldi...eve yaklaşıyorduk,"kahretsin yol bitiyor ve ben ayılıyorum galiba" demiştim...çok gülmüştü...fotoğraflar çekmiştik...yine çok gülmüştük....hemde çok...ıslanmıştık bi süre bastıran yağmurda...ve şimdi özledim onu...

2 yorum:

  1. icten bir yazi oluvermis. istanbul'da yurumek, ne kadar da uzak su an bana?

    YanıtlaSil
  2. ayhh evet yaa..ne güzel yazı olmuş bu:))) unutmuşum..

    YanıtlaSil

hadi söyle söyle!