13 Ağustos 2009 Perşembe

Özledim…




Akşamları alt katta şömineyi yakıp, tüm kuzenlerle toplanıp sanki her gün birbirimizi görmüyormuşuz gibi keyifle ve yüksek sesle sohbet etmeyi…

“-Mineee çay demleseneee, sen küçüksün” demeyi..onunda “-ama sıra Yasemin’de yaaa” demesini…

Akşam karanlığı bastırmadan /tam da şu zamanlarda/ “hadi taze fındık toplayalım dedemlere gidip” diyerek onca yolu yürümeyi…

Bahçeye file kurup, voleybol oynamayı... Yunus’un hırsından canımızı zor kurtarmayı…”ama hani eğlence için oynuyorduk” diyerek köşede topun şiddetinden sinmeyiii..

Dev gibi bi karpuz alıp bahçede dilim dilim kesip, şapur şupur yemeyi…

Anneme karalâhana ve mısır ekmeği yaptırıp “amcaaaa çabuk gel, tekneyi yiceez” diye balkondan seslenmeyi…

Kitabımı alıp evin arkasında ki ağaçların altına gitmeyi, benim orya gittiğimi gören bir iki kişinin daha gelmesi sonucu 3 sayfa bile okuyamamayı…

Sabah amcam veya babamla bahçedeki domates ve salatalıkların başında karşılaşmayı…

Bir de sabah en erken kalkanın olgunlaşmış incirleri "götürmesini"…

“Akşam ne yapsak” diye konuşurken bile vaktin nasıl geçtiğini anlamamayı…

Kuş sesiyle , olmadı abimim “kızım kalksanaaa öğlen olduuuu” nidasıyla uyanmayı…

Közde mısır yapmayı, mısır bulamadığımızda patates atmayı köze…

Yeşil rengi…

Toprağa yalın ayak basabilmeyi…

Çocukluğumu...

Dertsiz, tasasız, plansız yaşamayı, andan keyif alabilmeyi…

Üzüm çardağının altında hep beraber Pazar kahvaltısı yapmayı…

Gerçekten huzurlu hissetmeyi…

Hergün aynı şeyleri yapmayı /şimdi olduğu gibi/ , buna rağmen sıkılmamayı…

Kalabalık şekilde yemek yemeği, yemek yerken gülmeyi, tam yemeğin ortasında birinin gelmesini, “ben şimdi yedim geldim” demesine rağmen onu doyuramamayı…

Uzun sözün kısası, evimi ve ailemi özledim ve artık hafta sonu kaçamakları bana yetmez oldu…

36 yorum:

  1. taze fındıkmı dedinnn oyy oyyy :)

    YanıtlaSil
  2. Sen daha geçenlerde gitmemiş miydin ailenin yanına. Ne çabık özledin.
    Özleyecek bi anı yok kafa rahat :) ahaha
    Ne yazacağımı bilemedim, tahterevalliye binelim mi?

    YanıtlaSil
  3. Çocukluğumu...

    Dertsiz, tasasız, plansız yaşamayı, andan keyif alabilmeyi…

    bunları bende çok özledim helede çocukluğumu ..

    özlemek için haftasonu kaçamağıda yapamıyorum .Özlemek için ailenin uzakta olmasıda gerekmez bazen yakınında bile özlersin bunları...

    YanıtlaSil
  4. taze fındıık eveett...hafta sonuna kadar gidemezsem bitebiilir üstelikkk...

    MİM; puhahhahahaah...yine damar bi yorum sıkıştırdın araya tebriklerimi sunarım sanaaa..ama güzel bitirmişsin affettim...

    Ateş Böceği; ben zaten fena haldeyim..gelme üstüme üstüme daha fena olacakk!!!

    YanıtlaSil
  5. Ben de özledim lahana yemeğini, mısır ekmeğini, taze fındığı ve közde mısırı. bir de ağaca salıncak kurup sallanmayı dallara doğru.

    Güzeldi çocukluk -gençlik :)

    Ebru

    YanıtlaSil
  6. memleket mi.. yıldızlar mı..
    gençliğim mi daha uzak..

    destur varsa ben şurda bi köşede biraz hislenicem..

    YanıtlaSil
  7. adsız ebrummm...seninle memleketler yakın sanırım:))

    YanıtlaSil
  8. Ben gürcüyüm yesari. İstanbul da yaşıyorum ama köken Batum. :)

    Ebru

    YanıtlaSil
  9. ahkam benim memlekette seninkinlen aynı gibi :D dou karadenizimin mhteşem dünyasını okudum, ağlayasım geldi :(
    Çok etkileyici, çok sevindirici, çok özlemli. Pff özledim taze findiği bende :D fazla yeme yoksaaa... :D :D

    YanıtlaSil
  10. fevkalade; destura ne luzum...sen yerini biliyorsun...köşeler sinmeler filan yanlış tabirler...
    :)

    YanıtlaSil
  11. mesaj alındı Ebru:)

    YanıtlaSil
  12. HaYaL MeYaL, seninle memleket çok çok yakın sanırım ama benim doğup büyüdüğüm yerler doğu karadenizde değil...köken oralar diyelim..arhava;)

    YanıtlaSil
  13. Vay be... Benim hiç öyle bi çocukluğum olmadı. Şehir çocuğuyum ben. Benim de var güzel anılarım elbette ama böylesi yok maalesef. İmrendim... Al sana olumlu bir bakış açısı. Böylesine güzel bir çocukluğu hiç yaşayamamış olanlar da var.

    YanıtlaSil
  14. o konulara hi girmeyelim mit...eğer şehirde büyümüş olsaydım heralde şuan bu özlemleri de hissetmiyor olurdum...falan filan..herşey bi toz bulutuyla başladı yanii;)

    * ne kadar şanslı olduğumu biliyorum...ama şuan ki çocuklar bile /aynı yerde büyümelerine karşı/ bizim gibi büyümüyorlar...

    YanıtlaSil
  15. karadeniz yesariyi çağırıyo...

    YanıtlaSil
  16. yaaa ne Karadenizi...gitmedim görmedim bile henüz...daha yakıın dahaaaa...gell gell bu tarafa...düzceyi geçtikten istanbula gitmeden biraz öncee:))

    YanıtlaSil
  17. düzce nere yahu?
    karadenizdir o...
    sen yanılıyosun.

    hem ağzımızdan karadeniz çıktı bikerem.
    halla halla.

    :))

    YanıtlaSil
  18. düzce değil zateeen...

    offf absalom offf...(hayır "of" da değil)

    YanıtlaSil
  19. gördün mü sen bile karıştırıyosun yesari...
    ve benim anlamamı bekliyosun.


    of da değil onu anladım.
    lütfen bana 5 yaşındaki bi çocuğa anlatır gibi anlat.

    :)

    YanıtlaSil
  20. sakarya yesariyi çağırıyo...

    YanıtlaSil
  21. ooo

    bende ailemden uzakta yaşamayı özledim.. aslında o kadar çok şeyi özledim ki yazmak çok uzun sürer kanımca...

    YanıtlaSil
  22. Ben de özledim yesari :)

    YanıtlaSil
  23. gereksiz adam; ne demek ailemden uzakta yaşamayı özledim...bu özlenir mi...kelem mi sürçtü noolduu:)))

    YanıtlaSil
  24. hayalbemol; beni di mi:)

    canımsınnn:)

    YanıtlaSil
  25. biliyoduuuuuuuuuummmmmmmmmm:::)))

    YanıtlaSil
  26. özeldik...
    özledik.
    büyüydük...
    büyüdük.
    barışıktık...
    karıştık.
    biriktirdik...
    biriktik.
    kalbimiz tekti...
    kaça böldük.
    unutalım dedik...
    utandık.
    yaşayalım dedik...
    yaşlandık.
    şanslıydık...
    olasılık olduk.
    özeldik...
    özleyen olduk.
    güzel birer şiirdik...
    şimdi hepimiz şair olduk.

    YanıtlaSil
  27. Yesaricim, senin özledigin herseyi bende istiyorum:))Oraya giderken beni de götürürmüsün??

    YanıtlaSil
  28. wayyy şiirede başlamışız uzak sakin deniz kenarı kasabasında...dön artık be abey dönn...

    YanıtlaSil
  29. Belgin; bu yazdıklarım artık aynı tadı vermiyor...sanırım benimki biraz geçmişe özlem...ne yazık ki değişmeyen tek şey hala değişim...

    YanıtlaSil
  30. insanın ana-baba evinin kokusu başkadır, içeri girer girmez seni sarar sarmalar, taa alır çocukluğuna götürüverir. sanırım daraldığımız anlarda bu koku burnumuza doluyor ve hesapsız,telaşsız yaşadığımız bu günleri özlüyoruz.

    YanıtlaSil
  31. seviyorum bu tarz yazıları. insanların daha insanca komşu ilişkilerinin güzel olduğu günlere götürüyor beni. Ailenin sıcaklığına.

    YanıtlaSil
  32. €fsa;zor dayanıyorum artık zoooorr:):)

    YanıtlaSil

hadi söyle söyle!