24 Ekim 2009 Cumartesi

pavlov'un bloggerı...


Birbirine benzeri insanların birbirini bulması yasa ile engellenmeli. Kimse “ aaa aynı beeen” diyememeli.Biriyle tanıştığınızda ,onun hikayelerini, onun duygularını dinlediğinizde gözlerin fal taşı gibi açılmalı. “wayyy beee , ne kadar ilginç” demelisin, söylediklerinin hiçbirini hissetmediğin ve anlamadığın için yorum bile yapamamalısın. Kimse kimsenin cümlesini tamamlayamamalı, kem küm etmeli anlattıkları karşısında. Kategorize etme şansın olmamalı başkalarını. “Hepimiz aynıyız işte” “hepsi aynı bunların” diyememelisin çünkü “hepimiz” ve “hepsi” diye bir şey olmamalı.

Ruh hali aynı olmasın kimsenin bi de mümkünse aynı zaman diliminde, kimsenin hisleri diğerini anlattıklarıyla tıpatıp benzememeli. Kimse kimseye “ beni anlatıyorsun sanki” demesin lütfen.
Biri diğerinin ilacı olmalı işte bu yüzden. Tetikleyince o duyguyu , aynı dertlerden aynı problemlerden bahsedince bir şey değişmiyor. Yalnız olmadığını hissedince de bir şeyin düzeldiği yok. Düşünsene, sana benzeyen hiç kimse yok dünyada zaten. Duyguların,düşüncelerin, o anki hislerin de farklı olsun "Aaa ne güzel tek ben değilim böle olan" dediğinde egonu tatmin etmek de olmasın böylece.

Ne güzel cümlelerdir;

“aaa ilk defa duyuyorum”
“ciddi misinnn?”
“çok şaşırdım şimdi, hiç böyle bir şey duymamıştım”
“yani , ben daha önce hiç böyle hissetmedim, o yüzden çok yabancıyım”
“özür dilerim, inan hiç anlayamıyorum”
“bilmem, benim başıma böyle bir şey hiç gelmedi”
“Aaaaaa, eee sonra ne oldu”
"ben hiç öle hissetmem"
"ben hiç o açıdan düşünmemiştim"

Bana benzemeyen bir sürü insan olsun çevremde, ohh ne güzel. Megalomanlıktan değil veya farklı olana meraklı olmamdan hiç değil. Neden acaba:S. Neyse, her şeyi bilmeyin siz de canım. Bu kadar işte.

Sanırım birileriyle aynı şeyleri hissetmek değil sorun ,öğretilerek "hissettirilmek"…Öncesinde, olması gereken buymuş gibi ezberler yapmış olmak. Ahh bi gerçekten hissettiğimin ne olduğunu bilsemmm. Önyargılardan arınıp, herneyse onu görsem…

Aaa bi de sen “ben daha önce buna benzer bir şey yazmıştım” deme. Bunu ilk ben düşünüp yazmış olayım.:))

18 yorum:

  1. Merak olsun insanda, meraklansın dinlerken; o zaman cümlesini tamamlamasın karşısındakinin.
    Var saymasın
    Merak etsin!

    YanıtlaSil
  2. aynı kaynımm aynıııııııııı:P

    YanıtlaSil
  3. ilk kez böyle düşünen biriyle karşılaştım diyebilmek isterdim.. ama en azından bu seferlik olmadı.. olamadı..

    bu halin bi ileri safhasında akıl hastalıklı olanlara ilgi duymak geliyo.. hele bi de deli-dahi bulunursa tadından yenmez..

    aa bi de.. hayır.. buna benzer bişey yazmamıştım..

    YanıtlaSil
  4. ehueheuehuee...

    bakalım...görücez..siz göreceksiniz pardon...ben bizzat yaşayacağım:))

    ben de öle tahmin etmiştim:)

    YanıtlaSil
  5. “bilmem, benim başıma böyle bir şey hiç gelmedi”

    :)))

    "öğretilmiş his"
    bak bu şahane tanımlama işte...
    bütün mesele budur.
    hissetmek zorunda bırakıldığımız his...
    bak bundan sayfalarca yazı çıkar yesari :))

    YanıtlaSil
  6. dipnöt,
    pavlov abinin köpeğinin cinsi neydi ki?
    çok merak ettim.

    :)

    YanıtlaSil
  7. sen sadece söle 'yazılır'diye..yaz iştee..sayfalarca..okurum bennn..övünürüm bile bile benden esinlendi diye:))

    bak bak..bana soru soruyor..sırf iş olsun diye..dip notu google a yazsan daha çok yol alırdın...:)))

    bu arada amma uyumuşum diye zıpladım ama saat henüz 10 bile değil..ne güzel olmuş bu saatler kendi kendini geri alınca:))

    YanıtlaSil
  8. Yepyeni bir kıta keşfetmelisin senden önce fethedilmemiş.Yıldızların gökyüzünde değil yeryüzünden gökyüzüne yansıdığını görmelisin.Mesela bugün güneş batıdan doğmalı ve sen doğuda uğurlamalısın onu iste de olsun.Hayretler içinde aynaya baktığında "bu da kim" diyebilesin.

    YanıtlaSil
  9. İnsanlar isteseniz de aynı olamıyor zaten. Ancak bana kalırsa insan kendine benzeyeni arıyor. Ne derseniz deyin! Arkadaşlarınıza bir bakın mutlaka birden fazla ortak uğraşınız ya da yanınız vardır. Elmanın diğer yarısı değilseniz zaten uyuşamayacağınızdan oradaki ilişki de sona erer. İnsan kendi düşüncelerinin takdir görmesinden haz alır. Dünyaya benzer pencerelerden bakan insanlar ancak sizin düşüncelerinizi takdir edebilir. Bu farklı olanlardan uzak durun anlamına gelmiyor. Farklı bakış açılarına sahip kişiler ya da aynı pencereden dünyaya bakmadıklarınız dikkat ettiyseniz yavaş yavaş yanınızdan uzaklaşıyorlar!

    YanıtlaSil
  10. çok güzel yazmışsınız sufi..teşekür ederimmm..

    eeyore; ben de bu yazdıklarına katılıyorum...ama burda karmaşık olarak anlatmak istediğim pek aynı şey değil...ben daha çok senin söylediğin gibi takdir görmenin pek işe yaramadığıydı..sorunlar böle hallolmaz...kendine birebir benzeyenler seni onaylarlar ama bir adım ileri götürmez....(bu konuda da yazmalıyım)...yerimde saymaktan hoşlanmıyorumm..

    senin yazdıklarınla ilgili şurada birşeyler karalamışım...vaktin olursa göz at lütfen...

    YanıtlaSil
  11. http://4haziran.blogspot.com/2009/03/ahkam-ahkam-ahkammm1.html

    link burda:)

    YanıtlaSil
  12. Artık insanlar pcleri başında saatlerini günlerini geçirir oldular. Güneşin batışını, doğuşunu rüzgarın sesini, çiçeklerin kokusunu "dağlarına bahar gelmiş memleketimin" diye göre göre yazma şansları kalmıyor gitgide.
    Kim bilir kaç kişi "Aa aynı benim düşüncelerim, benim yaşantım, benim hayatım, özlemlerim, üzüntülerim diye bu benzeşen metinleri okuyor. Kaç kişi o hisleri ifade eden insanın yaşadıklarını gerçekten anlayabiliyor. Kaç eli kalem tutan (net)yazar, (net)şair tek düzelikten kaçınmayı yazılarda benzeşmekten sakınmak daha da önemlisi aynı kaynaklardan beslenmemek, Net ananın beslemesi olmamak olarak da algılıyor. İhtimal Bu yorum elinize ulaştığı sırada yine onlarca yeni insan nete girdi bazıları bizim okumaktan bıktığımız şiirlere yazılara veya benzerlerine ulaştı.
    -Aa a. “Ne güzel, tıpkı benim duygularımı yansıtıyor” dedi ...
    Aa, @a ... di mi.....

    YanıtlaSil
  13. Baslik super Yesu, yazinin dip duygusu da oyle..sasirtilmak ve varsaymamak ve surekli tanikliklar icinde olmadan, arada sok gecirerek de paylasim yasayabilmek...ben son yillarda radikal degisikliklerle tamamen farkli insanlarla etkilesim kurdugum farkli ulkelerde yasama kararlari alsam bile anlattiklarin degismiyor..
    Haa, tabii olayin bir de ortak tanikliklar harikadir, bazen de onlar iyi gelir, paylasim rahatlatir kismi da var, o ayri..ama ben yine "ikisi birdenci" olmayi istemek durumumu korumak istiyorum sanirim!!

    YanıtlaSil
  14. Biz de benzemiyoruz bak birbirimize. :)) ben saan demem hep şaşırırım söylediklerine. bunlar doğal haller nasılsa :))

    YanıtlaSil
  15. Sayın İbrahim ortach...ne güzel açılardan bakmışsınız olaya..çok haklısınız...benimle aynı şeyleri hissedenler tabiki bana daha yakın...ama bana ne faydası var...diyelim ki ben yazdıklarımla onun duygularını kelimelere döktüm...çözüm yok ki yazdıklarımda...yani velhasıl-ı kelam..burda çözüm yok..çözüm gerçek hayatta...çıksın ve yolunu bulsun..dolaşmasın buralarda kuytularda :))

    YanıtlaSil
  16. elizammm...tam ihtiyacım olan şey o işte..ama mümkünse aynı dili konuşmakta fayda var...farklı bakış açıları vs...burası çok güzel görünsede /blog/ yine de yeterli olmuyor...başka sorunlara neden olabiliyor..hayatına yaymak gerekiyor...

    YanıtlaSil
  17. efsaaa...biz çok eğleniyoruzz:)) gülüyoruz...

    YanıtlaSil
  18. Evet evet haklisin, hayata yayilmis bir iletisimden bahsediyordum ben de...Mimikleri, ifadeleri, dokunmatik kisimlari, farkli duyularinla da (birlikte yiyip icip gozlem yaparak) paylasimi gelistirmeyi istiyor insan. Gercek dostluklar olsun, ama onlarda da sasirma/gizem boyutu bitmesin istiyor, ender olarak da bunu yakaliyor...

    Blog kisminda da, zaten biraz da ayni duygudan, binlerce blogger icinde en cok 3-5 kisilik bir kisimla gercekten tanisip gorusmek isteme duygum...

    YanıtlaSil

hadi söyle söyle!